Amsterdam Fringe Festival: Cheat on Me, Please – Iacopo Loliva / Juli Goslinga

Cheat on Me, Please is een queer interdisciplinair danswerk dat intimiteit onderzoekt in het tijdperk van artificiële intelligentie en desinformatie. Door beweging, tekst, projectie en 3D-animatie wordt het publiek ondergedompeld in een post-pornografische dimensie waarin verlangen een poort wordt naar politieke veerkracht, waar abjectie schoonheid wordt en de wetten van aantrekkingskracht worden gehackt. In hun eerste internationale samenwerking bundelen choreograaf Iacopo Loliva en 3D-artist Julie Goslinga hun krachten om een levende choreografie te creëren, geregeerd door queer fantasieën en nieuwe technologische verleiding.

In plaats van enkel te vragen wat echt is en wat niet, vraagt Cheat on Me, Please hoe we lichamen bewonen waarvan grenzen, ritmes en waarheden voortdurend verschuiven door technologische mutatie. Biologisch vlees en het cyborglichaam versmelten terwijl menselijk verlangen ernaar verlangt om door machines bedrogen te worden.

Biografie:
Iacopo Loliva is een in Berlijn gevestigde choreograaf en performer. Na hun afstuderen aan Codarts, University for the Arts in Rotterdam, dansten zij bij Tanz Luzerner Theater en Stadttheater Gießen, waarna zij als freelancer gingen werken tussen Duitsland, Italië, Nederland en Oostenrijk. Hun interdisciplinair werk richt zich op intermediale representaties van queer lichamen, waarbij intimiteit en de grens tussen het biologische en het digitale worden onderzocht. Zij namen in 2025 deel aan het Amsterdam Fringe Festival met Between Heart and Hole in Frascati Amsterdam en zetten dit jaar hun traject tussen dans en post-pornografie voort met Cheat on Me, Please.

Julie Goslinga (2002) is een 3D-artist, freelance designer en filmmaker, momenteel gevestigd in Amsterdam, Nederland. Zij behaalde in 2024 haar bachelor aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag, in de richting Interactive/Media/Design. Als kunstenaar is haar werk sterk gericht op het verkennen van de grenzen van het menselijke en wat het betekent om humaan te zijn; gevoed door de sociale implicaties van verschil, begrip en alteriteit. Bijna-menselijke wezens discussiëren, vrijen en fluisteren in dromerige talen en zijn daardoor, net als queer lichamen, inherent en onvrijwillig politiek. De film Understanding Other(s) (2024) markeerde haar artistieke debuut en werd onder andere vertoond tijdens Rotterdam Art 2024.