Amsterdam Fringe Festival: It’s About Time – Roberta Maimone

Een vreemd mens wordt uit een ei geboren in een lege ruimte. In haar armen houdt ze het afgehakte hoofd van haar tweeling: een vogel, iets tussen een gier en een raaf in.

Het wezen niet zonder haar overleven. De mens voedt het met adem, beweging en aandacht om het in leven te houden. Maar terwijl haar zorg groeit, begint het schepsel terug te kijken. Voortekenen uit het verleden beginnen de nieuwe wereld om hen heen te veranderen, en al snel kunnen ze hun lot niet langer ontvluchten.

It’s About Time combineert fysiek theater, poppenspel, projectie en live sound en biedt een blik op een nabije toekomst waarin de fundamentele tegenstellingen van het leven op aarde zijn opgelost. Mens versus machine, mens versus dier en Zelf versus Ander, alles moet in deze wereld opnieuw worden uitgevonden. Deze immersieve voorstelling is tegelijk teder en grotesk, en onderzoekt thema’s als identiteit, kwetsbaarheid en transformatie.

Biografie:
Roberta Maimone is een Italiaanse choreografe, danseres, performer en movement director gevestigd in Amsterdam. Ze werkt binnen dans, mime, poppenspel en licht, en onderzoekt hoe identiteit, autonomie en transformatie worden gevormd door dynamieken van controle, zorg en afhankelijkheid. Ze is van jongs af aan opgeleid in verschillende dansstijlen en vervolgde haar ontwikkeling aan DAF Rome, voordat ze naar Amsterdam verhuisde, waar ze haar choreografische stem vormgaf en haar methode MEM ontwikkelde, een evoluerende praktijk gericht op fysieke articulatie, energetische precisie, houding en gebaar als dragers van gelaagde betekenis.

Haar werken Enfants, ALEX en Wonder, Love, geselecteerd voor Vetrina della Giovane Danza d’Autore eXtra (2023–2024), tonen een humoristische maar introspectieve taal, geworteld in mimiek, cartoonachtige lichamelijkheid en visuele storytelling, waarbij muziek fungeert als een sturende dramaturgische kracht. ALEX werd ook gepresenteerd op de Nederlandse Dansdagen 2023 en de International Choreographic Competition Hannover (ICCH) 2024.

Haar recente solowerk markeert een verschuiving naar poppenspel en maskerspel als instrumenten voor transformatie. Geïnspireerd door Bunraku en hedendaagse performance onderzoekt zij afhankelijkheid als choreografische conditie, waarbij mens–objectrelaties worden ingezet om de grenzen tussen mens en niet-mens, lichaam en systeem, controle en overgave te bevragen. Haar praktijk is sterk collaboratief en blijft zich ontwikkelen via onderzoek, performance en internationale tournees door Europa.